سرخوش زسبوی غم پنهانی خویشم چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم
در بزم وصال تو نگو یم ز کم و بیش چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم
لب باز نکردم به خروشی و فغانی من محرم راز دل توفانی خویشم
یک چندپشیمان شدم ازرندی ومستی عمریست پشیمان زپشیمانی خویشم
از شوق شکرخنده لبش جان نسپردم شرمنده ی جانان ز گرانجانی خویشم
بشکسته تر ازخویش ندیدم به همه عمر افسرده دل ازخویشم وزندانی خویشم
هرچند امین بسته ی دنیا نیم اما دلبسته ی یاران خراسانی خویشم
شعری عارفانه از مقام معظم رهبری
با تخلص امین