سفیر کرم بست

به گزارش فر نيوز/ به نقل از خبرگزاري فارس، دهه اول بهمن 1357 مسئله مراجعت امام خميني (ره) در رأس همه مسائل بود، مردم نهادها و گروه‌هاي انقلابي از مدت‌ها قبل خود را آماده استقبال از امام (ره) كرده بودند. فرودگاه مهرآباد در سكوت مطلق بود، غرش هيچ هواپيمايي شنيده نمي‌شد. تنها صدايي كه به گوش مي‌رسيد شعار هزاران انسان بود كه مشتاقانه فرياد مي‌زدند: «خميني، خميني قلب ما باند فرودگاه تو».
سرانجام انتظار به پايان رسيد و هواپيماي حامل امام (ره) از دور نمايان شد و بعد از چند دقيقه روي باند فرودگاه آرام گرفت. همراهان امام (ره) و خبرنگاراني كه با آن حضرت به ايران آمده بودند، از هواپيما پياده و در ايوان‌ها و پشت‌بام‌هاي مشرف به باند مستقر شدند تا از لحظه ورود حضرت امام (ره) فيلم و گزارش تهيه كنند.

حضرت امام (ره) داخل هواپيما بودند و تعدادي از آقايان علما به آن جا مي‌رفتند تا با ايشان ديدار كنند.
مرحوم آيت‌الله پسنديده (ره) شهيد آيت‌الله مطهري و مرحوم آيت‌الله طالقاني از اولين كساني هستند كه به داخل هواپيما به استقبال امام مي‌روند و پشت سر امام (ره) از پلكان هواپيمايي در فرانس پايين مي‌آيند. بالاخره نيروي هوايي از فرزند حضرت امام خواهش كردند تا از بنز ضدگلوله نيروي هوايي كه متعلق به فرمانده آن نيرو بود، براي اين منظور استفاده شود.

حضرت امام (ره) بعد از پايين آمدن از پلكان هواپيما با همان ماشين به سالن آمدند و در آن جا ازدحام جمعيت به حدي بود كه ما مجبور شديم در اطراف امام زنجيروار حلقه بزنيم تا به بدن ايشان فشار وارد نيايد.

... در آن روز به ياد ماندني امام خميني (ره) در آغوش مردم بود و ما در داخل جمعيت گم بوديم. امام (ره) مثل شاخ شمشاد بر بالاي صندلي نشستند و آن سخنراني تاريخي را انجام دادند، در جريان سخنراني امام (ره) مردم كف زدند. كه امام (ره) مخالفت كردند بدين ترتيب بعضي‌ها صلوات فرستادند و همين باعث شد كه همگي صلوات بفرستند...