سفیر کرم بست

هیچ کس از گناهان سالم نمی ماند ، مگر اینکه زبانش را نگه دارد .
بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج ۷۵، ص (۱۷۸)

به سر مى پرورانم من هواى حضرت باقر
به دل باشد مرا شوق لقاى حضرت باقر
ز عشقش جان من بر لب رسیده ، کَس نمى داند
که نبود چاره ساز من سواى حضرت باقر
چنان بگرفته صیت علمیش آفاق را یک سر
که پیچیده در این عالم صداى حضرت باقر
پیمبر گفت با جابر، که خواهى دید باقر را
سلام از من رسان آن گه براى حضرت باقر
سؤ الاتى که از وى کرد دانشمند نصرانى
جوابش را شنید از گفته هاى حضرت باقر
مسلمان گشت راهب ، ناگهان در محضر آن شه
منوّر شد دل او از ولاى حضرت باقر
به رستاخیز گر خواهى نجات از گرمى محشر
برو در سایه ظلّ هماى حضرت باقر
جلال و شأ ن قدر آن امام پاک بازان را
نمى داند کسى غیر از خداى حضرت باقر